சிவவாக்கியம்

Verse 432

1எய்துநின்னை அன்பினால் இறைஞ்சி ஏத்தவல்லீரேல்
2எய்தும் உண்மை தன்னிலே இறப்பிறப்பு அகற்றிடும்
3மைஇலங்கு கண்ணிபங்கள் வாசிவானில் ஏறிமுன்
4செய்தவல் வினைகளும் சிதறும்அஃது திண்ணமே.

1Eydhuninnai anpinaal irainji eeththavalliireel
2Eydhum unmai thannilee irappirappu agatridum
3Maiilangu kannipangal vaasivaanil eerimun
4Seydhaval vinaigalum sidharumahdhu thinnamee.

The Project Madurai table prints this gloss beside verse 433. It explains a word in this song: பங்கன் - பார்வதியை இடப்பாகத்தில் உடையவன்

ஆழ்ந்த கருத்துரை

உள்ளுறை பரம்பொருளை உருகும் அன்போடு இறைஞ்சி ஏத்த வல்ல மெய்யடியார்க்கு, பிறப்பு-இறப்பு என்னும் கொடிய சம்சார சக்கரம் தன்னுள் உதிக்கும் மெய்யுணர்வினால் அடியோடு நீங்கிவிடும். மைதீட்டிய கண்களையுடைய பார்வதி தேவியைத் தன் திருமேனியில் ஒருபாகமாய்க் கொண்ட அர்த்தநாரீஸ்வரப் பெருமான், வாசியாகிய பிராண ஆகாயத்தில் (சுழுமுனைப் பெருவெளியில்) எழுந்தருளி நிற்பான். அந்த உன்னதமான யோக அநுபூதியில், அநாதி காலமாய் ஆன்மாவைப் பிணித்துத் தொடர்ந்து வந்த கொடிய சஞ்சித வல்வினைகள் அனைத்தும் சூறைக்காற்றில் பட்ட பஞ்சு போலச் சுக்குநூறாகச் சிதறிப் போகும் என்பது முக்காலும் உறுதியான சித்த வாக்காகும்.

If you can reach the you addressed here, bow with love, and praise, then inside the truth that arrives, birth and death are taken away. The gloss is specific. பங்கன் is the one who has Parvati on his left side. That Pangan of kohl-bright eyes rises in the sky of the breath, and the harsh deeds done before scatter. The verse calls this certain. Love and praise are not ornaments on a life that continues as it was. They are the condition under which old karma breaks up.

The teaching

When the seeker surrenders to the indwelling Self with tender, melting devotion, the dawn of Truth completely obliterates the recurring agony of birth and death. The Ardhanarishvara—the Supreme Lord who shares His divine form with the radiant, dark-eyed Mother (மை இலங்கு கண்ணி பங்கன்)—ascends through the ethereal expanse of the breath (வாசி வான் / the subtle sky of Sushumna). As this divine union is consummated in the celestial space of the crown, all ancient, stubborn karmic impressions (செய்த வல்வினைகள்) are shattered to dust like morning mists scattered by a hurricane. Sivavakkiyar assures the practitioner that this internal spiritual transmutation is not a myth or a wish, but an unshakeable, absolute certainty (திண்ணமே).

Verse 433

1திண்ணம் என்று சேதிசொன்ன செவ்வியோர்கள் கேண்மினோ
2அண்ணல் அன்புளன்புருகி அறிந்து நோக்கலாயிடும்
3மண்ணும் அதிரவிண்ணும் அதிரவாசியை நடத்திடில்
4நண்ணிஎங்கள் ஈசனும் நமதுகடலில் இருப்பனே.

1Thinnam enru seedhisonna sevviyorgal keenmino
2Annal anpulanpurugi arindhu nokkalaayidum
3Mannum adhiravinnum adhiravaasiyai nadaththidil
4Nanniengal iisanum namadhugadalil iruppanee.

Printed in the source at the start of verse 433, this gloss explains a word in verse 432: பங்கன் - பார்வதியை இடப்பாகத்தில் உடையவன் வாசி - காற்று

ஆழ்ந்த கருத்துரை

சித்தர் மரபில் முக்தி நிச்சயம் என்ற மெய்ச் செய்தியை உணர்ந்த பக்குவமுள்ள ஞானியரே கேளுங்கள் என்று சிவவாக்கியர் அழைக்கிறார். தலைவனாகிய ஈசனிடம் எழும் தூய அன்பினால் நெஞ்சம் உருகி உள்நோக்கும் போது ஞானக் கண் திறக்கிறது. மூலாதாரமாகிய மண்ணுலகமும், சகஸ்ராரமாகிய விண்ணுலகமும் அதிரும்படியாக வாசிப் பிராணனைச் சுழுமுனையில் உத்வேகத்தோடு நடத்திச் செலுத்தினால், மறைந்து நின்ற எம்பெருமான் தாமே வலிய வந்து அருள் புரிவான். எல்லை கடந்த உணர்வுப் பெருங்கடலாகிய நமது ஆன்ம சாகரத்திற்குள் (நமது கடல்) ஈசன் என்றும் பிரியாமல் வீற்றிருப்பதை நேருக்கு நேராகக் காணலாம்.

The certainty just spoken is now called news, and the worthy are told to hear it. The great one melts in the love inside love, and knowing and seeing come to be. The gloss gives வாசி as wind. If that breath is led so earth shakes and sky shakes, our Lord draws near and is in our ocean. The scale is bodily and cosmic together. A conducted wind moves soil and heaven, and he is then in an inner sea.

The teaching

Sivavakkiyar addresses mature, spiritually ripe seekers (செவ்வியோர்கள்), sharing the certain tidings of realization. When the heart melts in that tender love that deepens within love itself, direct spiritual discernment awakens. He then reveals the cosmic potency of Vasi yoga: when the subtle breath (வாசி) is harmonized and conducted through the central Sushumna with such vibrational power that it reverberates through the earth (Muladhara) and the heavens (Sahasrara), the Supreme Lord instantly draws near. He takes up His eternal residence within "our ocean" (நமது கடல்)—the boundless inner sea of consciousness within the heart's sanctum, merging individual awareness with cosmic totality.

Verse 434

1இருப்பன் எட்டெட்டுஎண்ணிலே இருந்துவேற தாகுவன்
2நெருப்பவாயு நீருமண்ணும் நீள்விசும்பும் ஆகுவன்
3கருப்புகுந்து காலமே கலந்தசோதி நாதனைக்
4குருப்புனலில் மூழ்கினார் குறித்துணர்ந்து கொள்வரே.

1Iruppan ettettuennilee irundhuveera thaaguvan
2Neruppavaayu niirumannum niilvisumbum aaguvan
3Karuppugundhu kaalamee kalandhasodhi naadhanaik
4Kuruppunalil muuzhginaar kuriththunarndhu kolvaree.

ஆழ்ந்த கருத்துரை

அறுபத்து நான்கு கலைகள் மற்றும் தத்துவங்களுக்குள்ளும் இறைவன் நிறைந்திருப்பான்; ஆயினும் அவற்றுள் ஒன்றிலும் சிக்காமல் அவையாவற்றையும் கடந்த துரியாதீதனாய் வேறாகி நிற்பான். நிலம், நீர், தீ, காற்று, ஆகாயம் ஆகிய பஞ்சபூதங்களாகவும் விரிந்து நிற்பவன் அவனே. ஒவ்வொரு தாயின் கருப்பையிலும் ஜீவனாய் நுழைந்து, காலப் பிரமாணங்களோடு ஒன்றி ஒளிரும் ஜோதி நாதனாகிய அந்தப் பரம்பொருளை, வெளிவேட ஞானிகளால் அறிய முடியாது. சற்குருவின் திருவடித் தீட்சையாகிய அருள்நீரிலும், கபாலத்துச் சந்திர மண்டலத்து அமுதப் புனலிலும் மூழ்கித் திளைத்த உண்மைச் சீடர்களே, அந்தப் பரஞ்சோதி நாதனைத் தம் அகக்கண்ணால் தெளிவாகக் குறித்துணர்ந்து கொள்வார்கள்.

He stands in the count of eight times eight, and from being there he becomes other. He becomes fire, wind, water, earth, and the long sky. When darkness entered, the lord of the mixed light is named. Those who plunged in the dark water will mark him and know. Number and element do not thin him out into the world. They are ways he becomes. The knowing belongs to people who went into the dark stream.

The teaching

The Supreme Lord permeates the sixty-four traditional arts, principles, and tattvas (எட்டெட்டு எண் = 64), yet remains completely transcendent and distinct from all of them (இருந்து வேறதாகுவன்). He manifests as the five cosmic elements—fire, wind, water, earth, and the infinite ether—and enters the dark, unmanifest womb of creation as the uncreated, self-luminous Master of Time and Light (கலந்த சோதி நாதன்). This non-dual omnipresence cannot be perceived by superficial intellects. Only those mystics who take the sacred plunge into the "waters of the Guru" (குருப்புனல் / the sanctifying stream of the Guru's grace and the descending nectar of Sahasrara) can truly discern, realize, and embody the supreme Lord.

Verse 435

1கொள்ளுவார்கள் சிந்தையில் குறிப்புணர்ந்த ஞானிகள்
2அள்ளுவார்கள் பக்குவத்தில் வேண்டி வேண்டி ஏத்தினால்
3உள்ளுமாய்ப் புறம்புமாம் உணர்வதற்கு உணர்வுமாய்த்
4தெள்ளிதாக நின்றசோதி செம்மையைத் தெளிந்திடே.

1Kolluvaargal sindhaiyil kurippunarndha gnaanigal
2Alluvaargal pakkuvaththil veendi veendi eeththinaal
3Ullumaayp purambumaam unarvadharku unarvumaayth
4Thellidhaaga ninrasodhi semmaiyaith thelindhidee.

ஆழ்ந்த கருத்துரை

மெய்ஞ்ஞானிகள் இறைவனின் சூட்சுமக் குறிப்பினைத் தம் சிந்தையில் உள்ளவாறு கிரகித்துக் கொள்வார்கள்; ஆன்ம பக்குவம் முதிர்ந்த நிலையில், அகமுருகி வேண்டி ஏத்துகின்ற அன்பர்களுக்கு அந்த ஞான அமுதமானது அள்ள அள்ளக் குறையாமல் பெருக்கெடுக்கும். பரம்பொருள் உள்ளேயும் இருக்கிறான், வெளியேயும் வியாபித்துள்ளான்; அதற்கும் மேலாக நமது உணர்வை அறியும் உள் உணர்வாகிய (சாட்சி சைதன்யம்) மெய்ம்மையாய் விளங்குகிறான். இத்தகைய மாசற்ற, தெள்ளிய சுயம்பிரகாச ஜோதியின் ஒப்பற்ற செம்மையை உங்கள் இதயக் குகைக்குள் ஐயமறத் தெளிவாகக் கண்டுணருங்கள் என்று சிவவாக்கியர் உபதேசிக்கிறார்.

Knowers who have caught the inner sign take it up in the mind. In ripeness they gather it, if praise is done with want upon want. What stands there is inside and outside, and it is the awareness by which anything is known. The close asks you to become clear about the rightness of the light that stood bright. Wanting, praising, and a mind that keeps a sign are the method. Clarity about that light is the aim.

The teaching

Enlightened Jnanis perceive the subtle esoteric cipher (குறிப்பு) within their inward awareness and scoop up the boundless nectar of wisdom when spiritual ripeness is reached through intense, yearning adoration. The Supreme is neither exclusively immanent nor solely transcendent; He is simultaneously the inner reality, the outer universe, and most profoundly, the very Awareness by which awareness itself knows (உணர்வதற்கு உணர்வுமாய்—the ultimate Witness). Sivavakkiyar urges the seeker to awaken to the pristine clarity, beauty, and perfection of this self-luminous Light (தெள்ளிதாக நின்ற சோதி) that shines unobstructed within the purified heart.

Verse 436

1தெளிந்தநற் சரியைதன்னில் சென்று சாலோகம்பெறும்
2தெளிந்தநற் கிரியைபூசை சேரலாம் சாமீபமே
3தெளிந்தநல்ல யோகம் தன்னில் சேரலாகும் சாரூபம்
4தெளிந்தஞானம் நான்கிலும் சேரலாம் சாயுச்யமே.

1Thelindhanar sariyaidhannil senru saalogamberum
2Thelindhanar kiriyaipuusai seeralaam saamiipamee
3Thelindhanalla yogam thannil seeralaagum saaruupam
4Thelindhagnaanam naangilum seeralaam saayusyamee.

ஆழ்ந்த கருத்துரை

சைவ சித்தாந்தமும் சித்தர் நெறியும் போற்றும் நால்வகை ஆன்ம சாதனைப் படிகளையும் அவற்றின் முக்திப் பேறுகளையும் சிவவாக்கியர் மிகத் தெளிவாக வரையறுக்கிறார். அகத்தூய்மையோடு கூடிய நற் சரியை நெறியானது இறைவனின் உலகத்தை அடையும் 'சாலோக' பதவியைத் தரும்; உளப்பூர்வமான அன்பு கலந்த நற் கிரியை வழிபாடானது இறைவனுக்கு மிக அருகில் இருக்கும் 'சாமீப' நிலையை அருளும்; பிராணனையும் மனதையும் ஒருமுகப்படுத்தும் நல் யோகப் பயிற்சியானது இறைவனின் உருவொத்த 'சாரூப' முக்தியை நல்கும்; இவை அனைத்திற்கும் மகுடமாய் விளங்கும் மெய்ஞ்ஞானமானது, இறைவனோடு இரண்டறக் கலந்து ஒன்றாகிவிடும் அத்வைதப் பெருநிலையான 'சாயுச்சிய' முக்தியைத் தரும். ஞானமே பிறவிப் பெருந்துயரை அறுத்து சிவத்தோடு ஒன்றாக்கும் தலையாய நெறியாகும்.

Four clear practices are matched with four fruits, in the old order of the paths. Good conduct, chariya, takes one on to saloka, the same world. Good rite and worship, kriya, may join one to samipya, nearness. Good yoga may join one to sarupa, likeness of form. Clear knowledge, among the four, may join one to sayujya, union. The verse does not collapse the four into one slogan. It keeps each path's fruit distinct, and it saves the closest union for the knowledge that has become clear.

The teaching

A structured, classical exposition of the four Saiva spiritual paths and their corresponding fruits: 1) Pure Charya (righteous living, humility, and selfless service) leads to Saloka (residing in the divine realm). 2) Pure Kriya (internalized worship, ritual discipline, and devotion) leads to Samipya (living in close intimate nearness to the Divine). 3) Pure Yoga (breath mastery, Kundalini awakening, and sensory withdrawal) leads to Sarupa (attaining likeness to the divine form). 4) Pure Jnana (transcendental non-dual wisdom), supreme among the four, leads to Sayujya (complete, indivisible union and dissolution into the Divine). Sivavakkiyar presents the fourfold path not as rival doctrines, but as a harmonious spiritual ascent, highlighting experiential wisdom as the sole crowning vehicle for ultimate liberation.

Verse 437

1சேருவார்கள் ஞானம் என்று செப்புவர் தெளிவுளோர்
2சேருவார்கள் நாலுபாதச் செம்மை என்ற தில்லையே
3சேருவார்கள் சிவகதி திருவருளைப் பெற்றபேர்
4சேருமாறு கண்டுநாலும் செய்தொழில் திடப்படே.

1Seeruvaargal gnaanam enru seppuvar thelivulor
2Seeruvaargal naalupaadhas semmai enra thillaiyee
3Seeruvaargal sivagadhi thiruvarulaip petrapeer
4Seerumaaru kandunaalum seydhozhil thidappadee.

ஆழ்ந்த கருத்துரை

சிவத்தோடு இரண்டறக் கலப்பதற்கு ஞானமே நேரடிப் பெருவழி என்று தெளிந்த மெய்யறிவாளர்கள் உரைப்பார்கள்; சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் ஆகிய நான்கு படிகளையும் வெறும் புறச் சடங்குகளாகச் செய்வதால் மட்டுமே எவரும் சிவகதியை அடைந்துவிட முடியாது. திருவருளின் கடைக்கண் பார்வையைப் பெற்ற ஞானியரே அந்த உன்னத சிவகதியில் தடையின்றி சங்கமிப்பார்கள். ஆயினும், புறச் செயல்களை உதறித்தள்ளாமல், அந்த நான்கு நெறிகளும் அகத்தில் ஞானமாய் எங்ஙனம் பக்குவப்படுத்துகின்றன என்பதை உணர்ந்து, தமக்குரிய ஆன்மக் கடமைகளில் திடமான வைராக்கியத்தோடு நிலைபெற்று நின்று அருளைப் பெற வேண்டும் என்று சித்தர் நெறிப்படுத்துகிறார்.

People who have clarity will say that joining is knowledge. The song refuses the claim that joining is the excellence of the four paths. Those who join are the ones who received Siva's state and holy grace. See how that joining happens, and let the work of the four stand firm. The four are denied the rank of an explanation. Grace is the arrival. The work still has to hold.

The teaching

Those endowed with authentic spiritual discernment declare that true union with the Divine is synonymous with Jnana (experiential wisdom), rather than the mere mechanical performance of the four external stages (பாதம்). Ultimate liberation into Shiva’s state (சிவகதி) is attained exclusively by those who receive the descent of Divine Grace (திருவருள்). Yet Sivavakkiyar does not preach antinomian carelessness: recognizing how Grace actually operates through spiritual maturity, the seeker must stand firm and diligent in the practical disciplines of the four paths. External actions must be illuminated by inner wisdom, ensuring that spiritual practice is grounded in humble surrender rather than ritual pride.