சிவவாக்கியம்

433 / 524

Verse 433

  1. 1திண்ணம் என்று சேதிசொன்ன செவ்வியோர்கள் கேண்மினோ
  2. 2அண்ணல் அன்புளன்புருகி அறிந்து நோக்கலாயிடும்
  3. 3மண்ணும் அதிரவிண்ணும் அதிரவாசியை நடத்திடில்
  4. 4நண்ணிஎங்கள் ஈசனும் நமதுகடலில் இருப்பனே.
  1. 1Thinnam enru seedhisonna sevviyorgal keenmino
  2. 2Annal anpulanpurugi arindhu nokkalaayidum
  3. 3Mannum adhiravinnum adhiravaasiyai nadaththidil
  4. 4Nanniengal iisanum namadhugadalil iruppanee.

Printed in the source at the start of verse 433, this gloss explains a word in verse 432: பங்கன் - பார்வதியை இடப்பாகத்தில் உடையவன் வாசி - காற்று

ஆழ்ந்த கருத்துரை

சித்தர் மரபில் முக்தி நிச்சயம் என்ற மெய்ச் செய்தியை உணர்ந்த பக்குவமுள்ள ஞானியரே கேளுங்கள் என்று சிவவாக்கியர் அழைக்கிறார். தலைவனாகிய ஈசனிடம் எழும் தூய அன்பினால் நெஞ்சம் உருகி உள்நோக்கும் போது ஞானக் கண் திறக்கிறது. மூலாதாரமாகிய மண்ணுலகமும், சகஸ்ராரமாகிய விண்ணுலகமும் அதிரும்படியாக வாசிப் பிராணனைச் சுழுமுனையில் உத்வேகத்தோடு நடத்திச் செலுத்தினால், மறைந்து நின்ற எம்பெருமான் தாமே வலிய வந்து அருள் புரிவான். எல்லை கடந்த உணர்வுப் பெருங்கடலாகிய நமது ஆன்ம சாகரத்திற்குள் (நமது கடல்) ஈசன் என்றும் பிரியாமல் வீற்றிருப்பதை நேருக்கு நேராகக் காணலாம்.

The certainty just spoken is now called news, and the worthy are told to hear it. The great one melts in the love inside love, and knowing and seeing come to be. The gloss gives வாசி as wind. If that breath is led so earth shakes and sky shakes, our Lord draws near and is in our ocean. The scale is bodily and cosmic together. A conducted wind moves soil and heaven, and he is then in an inner sea.

The teaching

Sivavakkiyar addresses mature, spiritually ripe seekers (செவ்வியோர்கள்), sharing the certain tidings of realization. When the heart melts in that tender love that deepens within love itself, direct spiritual discernment awakens. He then reveals the cosmic potency of Vasi yoga: when the subtle breath (வாசி) is harmonized and conducted through the central Sushumna with such vibrational power that it reverberates through the earth (Muladhara) and the heavens (Sahasrara), the Supreme Lord instantly draws near. He takes up His eternal residence within "our ocean" (நமது கடல்)—the boundless inner sea of consciousness within the heart's sanctum, merging individual awareness with cosmic totality.

Verse 434

  1. 1இருப்பன் எட்டெட்டுஎண்ணிலே இருந்துவேற தாகுவன்
  2. 2நெருப்பவாயு நீருமண்ணும் நீள்விசும்பும் ஆகுவன்
  3. 3கருப்புகுந்து காலமே கலந்தசோதி நாதனைக்
  4. 4குருப்புனலில் மூழ்கினார் குறித்துணர்ந்து கொள்வரே.
  1. 1Iruppan ettettuennilee irundhuveera thaaguvan
  2. 2Neruppavaayu niirumannum niilvisumbum aaguvan
  3. 3Karuppugundhu kaalamee kalandhasodhi naadhanaik
  4. 4Kuruppunalil muuzhginaar kuriththunarndhu kolvaree.
ஆழ்ந்த கருத்துரை

அறுபத்து நான்கு கலைகள் மற்றும் தத்துவங்களுக்குள்ளும் இறைவன் நிறைந்திருப்பான்; ஆயினும் அவற்றுள் ஒன்றிலும் சிக்காமல் அவையாவற்றையும் கடந்த துரியாதீதனாய் வேறாகி நிற்பான். நிலம், நீர், தீ, காற்று, ஆகாயம் ஆகிய பஞ்சபூதங்களாகவும் விரிந்து நிற்பவன் அவனே. ஒவ்வொரு தாயின் கருப்பையிலும் ஜீவனாய் நுழைந்து, காலப் பிரமாணங்களோடு ஒன்றி ஒளிரும் ஜோதி நாதனாகிய அந்தப் பரம்பொருளை, வெளிவேட ஞானிகளால் அறிய முடியாது. சற்குருவின் திருவடித் தீட்சையாகிய அருள்நீரிலும், கபாலத்துச் சந்திர மண்டலத்து அமுதப் புனலிலும் மூழ்கித் திளைத்த உண்மைச் சீடர்களே, அந்தப் பரஞ்சோதி நாதனைத் தம் அகக்கண்ணால் தெளிவாகக் குறித்துணர்ந்து கொள்வார்கள்.

He stands in the count of eight times eight, and from being there he becomes other. He becomes fire, wind, water, earth, and the long sky. When darkness entered, the lord of the mixed light is named. Those who plunged in the dark water will mark him and know. Number and element do not thin him out into the world. They are ways he becomes. The knowing belongs to people who went into the dark stream.

The teaching

The Supreme Lord permeates the sixty-four traditional arts, principles, and tattvas (எட்டெட்டு எண் = 64), yet remains completely transcendent and distinct from all of them (இருந்து வேறதாகுவன்). He manifests as the five cosmic elements—fire, wind, water, earth, and the infinite ether—and enters the dark, unmanifest womb of creation as the uncreated, self-luminous Master of Time and Light (கலந்த சோதி நாதன்). This non-dual omnipresence cannot be perceived by superficial intellects. Only those mystics who take the sacred plunge into the "waters of the Guru" (குருப்புனல் / the sanctifying stream of the Guru's grace and the descending nectar of Sahasrara) can truly discern, realize, and embody the supreme Lord.

Verse 435

  1. 1கொள்ளுவார்கள் சிந்தையில் குறிப்புணர்ந்த ஞானிகள்
  2. 2அள்ளுவார்கள் பக்குவத்தில் வேண்டி வேண்டி ஏத்தினால்
  3. 3உள்ளுமாய்ப் புறம்புமாம் உணர்வதற்கு உணர்வுமாய்த்
  4. 4தெள்ளிதாக நின்றசோதி செம்மையைத் தெளிந்திடே.
  1. 1Kolluvaargal sindhaiyil kurippunarndha gnaanigal
  2. 2Alluvaargal pakkuvaththil veendi veendi eeththinaal
  3. 3Ullumaayp purambumaam unarvadharku unarvumaayth
  4. 4Thellidhaaga ninrasodhi semmaiyaith thelindhidee.
ஆழ்ந்த கருத்துரை

மெய்ஞ்ஞானிகள் இறைவனின் சூட்சுமக் குறிப்பினைத் தம் சிந்தையில் உள்ளவாறு கிரகித்துக் கொள்வார்கள்; ஆன்ம பக்குவம் முதிர்ந்த நிலையில், அகமுருகி வேண்டி ஏத்துகின்ற அன்பர்களுக்கு அந்த ஞான அமுதமானது அள்ள அள்ளக் குறையாமல் பெருக்கெடுக்கும். பரம்பொருள் உள்ளேயும் இருக்கிறான், வெளியேயும் வியாபித்துள்ளான்; அதற்கும் மேலாக நமது உணர்வை அறியும் உள் உணர்வாகிய (சாட்சி சைதன்யம்) மெய்ம்மையாய் விளங்குகிறான். இத்தகைய மாசற்ற, தெள்ளிய சுயம்பிரகாச ஜோதியின் ஒப்பற்ற செம்மையை உங்கள் இதயக் குகைக்குள் ஐயமறத் தெளிவாகக் கண்டுணருங்கள் என்று சிவவாக்கியர் உபதேசிக்கிறார்.

Knowers who have caught the inner sign take it up in the mind. In ripeness they gather it, if praise is done with want upon want. What stands there is inside and outside, and it is the awareness by which anything is known. The close asks you to become clear about the rightness of the light that stood bright. Wanting, praising, and a mind that keeps a sign are the method. Clarity about that light is the aim.

The teaching

Enlightened Jnanis perceive the subtle esoteric cipher (குறிப்பு) within their inward awareness and scoop up the boundless nectar of wisdom when spiritual ripeness is reached through intense, yearning adoration. The Supreme is neither exclusively immanent nor solely transcendent; He is simultaneously the inner reality, the outer universe, and most profoundly, the very Awareness by which awareness itself knows (உணர்வதற்கு உணர்வுமாய்—the ultimate Witness). Sivavakkiyar urges the seeker to awaken to the pristine clarity, beauty, and perfection of this self-luminous Light (தெள்ளிதாக நின்ற சோதி) that shines unobstructed within the purified heart.

Verse 436

  1. 1தெளிந்தநற் சரியைதன்னில் சென்று சாலோகம்பெறும்
  2. 2தெளிந்தநற் கிரியைபூசை சேரலாம் சாமீபமே
  3. 3தெளிந்தநல்ல யோகம் தன்னில் சேரலாகும் சாரூபம்
  4. 4தெளிந்தஞானம் நான்கிலும் சேரலாம் சாயுச்யமே.
  1. 1Thelindhanar sariyaidhannil senru saalogamberum
  2. 2Thelindhanar kiriyaipuusai seeralaam saamiipamee
  3. 3Thelindhanalla yogam thannil seeralaagum saaruupam
  4. 4Thelindhagnaanam naangilum seeralaam saayusyamee.
ஆழ்ந்த கருத்துரை

சைவ சித்தாந்தமும் சித்தர் நெறியும் போற்றும் நால்வகை ஆன்ம சாதனைப் படிகளையும் அவற்றின் முக்திப் பேறுகளையும் சிவவாக்கியர் மிகத் தெளிவாக வரையறுக்கிறார். அகத்தூய்மையோடு கூடிய நற் சரியை நெறியானது இறைவனின் உலகத்தை அடையும் 'சாலோக' பதவியைத் தரும்; உளப்பூர்வமான அன்பு கலந்த நற் கிரியை வழிபாடானது இறைவனுக்கு மிக அருகில் இருக்கும் 'சாமீப' நிலையை அருளும்; பிராணனையும் மனதையும் ஒருமுகப்படுத்தும் நல் யோகப் பயிற்சியானது இறைவனின் உருவொத்த 'சாரூப' முக்தியை நல்கும்; இவை அனைத்திற்கும் மகுடமாய் விளங்கும் மெய்ஞ்ஞானமானது, இறைவனோடு இரண்டறக் கலந்து ஒன்றாகிவிடும் அத்வைதப் பெருநிலையான 'சாயுச்சிய' முக்தியைத் தரும். ஞானமே பிறவிப் பெருந்துயரை அறுத்து சிவத்தோடு ஒன்றாக்கும் தலையாய நெறியாகும்.

Four clear practices are matched with four fruits, in the old order of the paths. Good conduct, chariya, takes one on to saloka, the same world. Good rite and worship, kriya, may join one to samipya, nearness. Good yoga may join one to sarupa, likeness of form. Clear knowledge, among the four, may join one to sayujya, union. The verse does not collapse the four into one slogan. It keeps each path's fruit distinct, and it saves the closest union for the knowledge that has become clear.

The teaching

A structured, classical exposition of the four Saiva spiritual paths and their corresponding fruits: 1) Pure Charya (righteous living, humility, and selfless service) leads to Saloka (residing in the divine realm). 2) Pure Kriya (internalized worship, ritual discipline, and devotion) leads to Samipya (living in close intimate nearness to the Divine). 3) Pure Yoga (breath mastery, Kundalini awakening, and sensory withdrawal) leads to Sarupa (attaining likeness to the divine form). 4) Pure Jnana (transcendental non-dual wisdom), supreme among the four, leads to Sayujya (complete, indivisible union and dissolution into the Divine). Sivavakkiyar presents the fourfold path not as rival doctrines, but as a harmonious spiritual ascent, highlighting experiential wisdom as the sole crowning vehicle for ultimate liberation.

Verse 437

  1. 1சேருவார்கள் ஞானம் என்று செப்புவர் தெளிவுளோர்
  2. 2சேருவார்கள் நாலுபாதச் செம்மை என்ற தில்லையே
  3. 3சேருவார்கள் சிவகதி திருவருளைப் பெற்றபேர்
  4. 4சேருமாறு கண்டுநாலும் செய்தொழில் திடப்படே.
  1. 1Seeruvaargal gnaanam enru seppuvar thelivulor
  2. 2Seeruvaargal naalupaadhas semmai enra thillaiyee
  3. 3Seeruvaargal sivagadhi thiruvarulaip petrapeer
  4. 4Seerumaaru kandunaalum seydhozhil thidappadee.
ஆழ்ந்த கருத்துரை

சிவத்தோடு இரண்டறக் கலப்பதற்கு ஞானமே நேரடிப் பெருவழி என்று தெளிந்த மெய்யறிவாளர்கள் உரைப்பார்கள்; சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் ஆகிய நான்கு படிகளையும் வெறும் புறச் சடங்குகளாகச் செய்வதால் மட்டுமே எவரும் சிவகதியை அடைந்துவிட முடியாது. திருவருளின் கடைக்கண் பார்வையைப் பெற்ற ஞானியரே அந்த உன்னத சிவகதியில் தடையின்றி சங்கமிப்பார்கள். ஆயினும், புறச் செயல்களை உதறித்தள்ளாமல், அந்த நான்கு நெறிகளும் அகத்தில் ஞானமாய் எங்ஙனம் பக்குவப்படுத்துகின்றன என்பதை உணர்ந்து, தமக்குரிய ஆன்மக் கடமைகளில் திடமான வைராக்கியத்தோடு நிலைபெற்று நின்று அருளைப் பெற வேண்டும் என்று சித்தர் நெறிப்படுத்துகிறார்.

People who have clarity will say that joining is knowledge. The song refuses the claim that joining is the excellence of the four paths. Those who join are the ones who received Siva's state and holy grace. See how that joining happens, and let the work of the four stand firm. The four are denied the rank of an explanation. Grace is the arrival. The work still has to hold.

The teaching

Those endowed with authentic spiritual discernment declare that true union with the Divine is synonymous with Jnana (experiential wisdom), rather than the mere mechanical performance of the four external stages (பாதம்). Ultimate liberation into Shiva’s state (சிவகதி) is attained exclusively by those who receive the descent of Divine Grace (திருவருள்). Yet Sivavakkiyar does not preach antinomian carelessness: recognizing how Grace actually operates through spiritual maturity, the seeker must stand firm and diligent in the practical disciplines of the four paths. External actions must be illuminated by inner wisdom, ensuring that spiritual practice is grounded in humble surrender rather than ritual pride.

Verse 438

  1. 1திறமலிக்கு நாலுபாதம் செம்மையும் திடப்படார்
  2. 2அறிவிலிகள் தேசநாடி அவத்திலே அலைவதே
  3. 3குறியதனைக் காட்டிஉள் குறித்துநோக்க வல்லீரேல்
  4. 4வெறிகமழ் சடையுடையோன் மெய்ப்பதம் அடைவரே.
  1. 1Thiramalikku naalupaadham semmaiyum thidappadaar
  2. 2Ariviligal theesanaadi avaththilee alaivadhee
  3. 3Kuriyadhanaik kaattiul kuriththunokka valliireel
  4. 4Verigamazh sadaiyudaiyon meyppadham adaivaree.
ஆழ்ந்த கருத்துரை

நான்கு பாதங்களின் தத்துவத் திறமைகளைப் பற்றி வாய் ஓயாமல் பேசினாலும், அகத்தில் எவ்வித மன உறுதியும் ஆன்மப் பக்குவமும் இல்லாத அறிவிலிகள், ஊர் ஊராகவும் தேசம் தேசமாகவும் அலைந்து தம் வாழ்நாளை வீணாகக் கழிக்கிறார்கள். இவ்வாறு புறத்தே அலைவதைத் தவிர்த்து, குரு காட்டிய அகக் குறியை (சுழுமுனை நாடி அல்லது புருவமத்தியின் ஜோதிப் புள்ளி) உள்நோக்கி ஒருமுகப்பட்டுத் தியானிக்க வல்லவர்களுக்கு, வாசனை கமழும் சடைமுடியையுடைய சிவபெருமானின் அழிவற்ற மெய்த்திருவடிகள் தம் உள்ளத்திலேயே எளிதில் கிட்டும். அகக் குறியைத் தவறவிட்டு உலகெங்கும் அலைவது வெறும் மாயைத் துயரமேயாகும்.

Skill can abound along the four paths, and their excellence can still fail to stand firm. That is the judgment on the witless. They search land after land, and what they do is wander in distress. The alternative is small and exact. Show that mark, fix the look on it within, and if you can, you reach the true abode of the one whose matted hair breathes fragrance and frenzy. Searching countries is the wandering. A mark looked at inside is the arrival.

The teaching

Seekers may master great technical skill along the four paths, yet fail completely to attain true spiritual stability. Sivavakkiyar laments the tragic folly of such ignorant people who wander aimlessly from province to province and shrine to shrine (தேச நாடி அவத்திலே அலைவது), exhausting their lives in external pilgrimages. The true journey is entirely internal. If the seeker can fix their undivided awareness upon the subtle inner esoteric mark (குறி—the Ajna center or the luminous flame within the Sushumna), they will immediately attain the sacred, fragrant lotus feet of the Lord with ecstatic matted locks (வெறிகமழ் சடையுடையோன்). Wandering across countries is mere wasted agony; the real destination is within.